woensdag 13 februari 2013

De ineenstorting van de huizenmarkt was te voorspellen. II

Ik, Harrie Verbon, schreef in 2000 in het economenblaadje ESB dat de huizenmarkt zou moeten inzakken in verband met de demografische ontwikkeling in de Westerse wereld. Wat ik wist hadden de topbankiers van SNS ook kunnen weten: de top van de markt was in zicht. Niet noodzakelijk precies in 2006 natuurlijk. De zeepbel had ook nog een paar jaar door kunnen groeien, maar zelfs zonder kredietcrisis moest de reĆ«le prijsstijging van huizen eens ophouden. Dit simpele inzicht ontging Sjoerd van Keulen en andere bankiers van SNS. Maar goed, ik ben maar ik, maar er waren ook anderen die waarschuwden dat de prijsstijging op de huizenmarkt een zeepbel was. De Amerikaanse econoom Robert Shiller, bijvoorbeeld, werkzaam aan de topuniversiteit Yale, heeft zich veel met zeepbellen op de huizenmarkt bezig gehouden. Er is sprake van een zeepbel als mensen grote prijsstijgingen van huizen verwachten, waardoor zij een huis dat zij onder ‘normale’ omstandigheden te duur zouden vinden toch kopen. Ze verwachten immers door een toekomstige waardestijging van huizen gecompenseerd te worden. Starters op de woningmarkt voelen door dezelfde ontwikkeling dat zij snel moeten zijn met het kopen van een huis, omdat ze zich misschien geen eigen huis meer kunnen veroorloven als ze lang wachten met de aankoop: hoe later je koopt, des te duurder immers het huis zal zijn. De huizenzeepbel wordt dus in stand gehouden zolang mensen blijven verwachten dat de aankoopprijzen blijven stijgen. In 2004 onderzochten Robert Shiller en Karl Case de verwachtingen van mensen in de VS over de ontwikkelingen van de huizenprijzen. Inderdaad, de verwachtingen van mensen duidden er op dat er sprake was van een zeepbel. Zo dachten huiseigenaren in steden als San Francisco en Los Angeles dat de waarde van hun huizen in tien jaar tijd zou verviervoudigen. Shiller en Case concluderen dat huiseigenaren in een zeepbel leefden zonder dat ze het zelf door hadden. Dit was de VS, maar het was in Nederland ongetwijfeld niet veel anders. Sjoerd van Keulen (voormalig bankier bij SNS) zat ook in zo’n zeepbel. Die midden in het gezicht van zijn opvolger uiteenspatte. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen