maandag 24 juni 2013

Paul Samuelson en de chocolade-economie

Laten we nog een voorbeeld geven van het werk van Paul Samuelson. In 1958 introduceerde hij het zogeheten overlappende-generaties (afgekort tot OLG) model. Dat leek toen nieuw, maar later bleek dat de Fransman Maurice Allais hetzelfde OLG-model al in 1947 had beschreven, maar dan in het Frans en door niemand opgemerkt. Het OLG-model kan heel simpel beschreven worden. Stel, in een economie leven alleen jongeren en ouderen in een bepaalde periode. In de volgende periode zijn de ouderen uit de vorige periode dood, de jongeren uit de vorige periode zijn oud en er is een ‘nieuwe’ generatie jongeren. Neem vervolgens aan dat alleen de jongeren een inkomen krijgen en de ouderen niet. Dat inkomen is echter een bederfelijk goed dat de jongeren niet kunnen bewaren tot ze oud zijn in de volgende periode. Denk bijvoorbeeld aan chocolade dat zou smelten als je het tot de volgende periode zou willen bewaren. Het gevolg is dat alleen jongeren kunnen consumeren, maar ouderen niet, want zij krijgen geen inkomen. De ouderen hadden waarschijnlijk liever een deel van hun chocolade bewaard tijdens hun jeugd om het nu te kunnen opeten, maar dat had geen zin gehad: de chocolade zou nu bedorven zijn. De huidige jongeren hebben weer hetzelfde probleem: zij moeten wel al hun chocolade opeten, omdat ze die niet kunnen bewaren. Het is duidelijk dat deze economie geen efficiĆ«nt evenwicht oplevert. De jongeren moeten te veel chocolade eten, de ouderen hebben niets. Dit was een bijzonder resultaat omdat economen er tot dat moment vanuit gingen dat de markt altijd tot een optimaal resultaat leidt, maar in dit geval duidelijk niet. Hoe komt dat? Wel eenvoudig: er is geen markt waar goederen verhandeld zouden kunnen worden. De jongeren zouden wel een deel van hun ‘huidige’ chocolade willen ruilen voor ‘toekomstige’ chocolade, maar er is niemand waar ze mee kunnen ruilen. Is er een oplossing?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten