zaterdag 22 juni 2013

Paul Samuelson en de optimale consumptie van collectieve goederen

Bij collectieve goederen geldt dat we die met zijn allen kunnen consumeren. Consumeren dan niet in de zin dat we het opmaken, zoals bij een hamburger, maar dat we er van genieten, zoals bij een snelweg, of bij de nationale defensie waar we allemaal baat van hebben. Dit simpele gegeven leidde bij Paul Samuelson tot het inzicht dat nu voor een optimaal aanbod niet moet gelden dat de individuele extra baten van het goed gelijk moeten zijn aan de prijs, zoals bij individuele goederen, maar dat dat moet gelden voor alle individuele baten opgeteld. Simpel! In plaats van MB=MK leren we studenten dat voor collectieve goederen moet gelden, dat de som over alle individuen van de MB gelijk moeten zijn aan de MK. Nou en? Hebben politici er wat aan om dat te weten? vragen studenten dan wel eens. Nee, zeg ik dan, daar hebben politici niets aan, maar wij economen wel. Economen kunnen zich werelden voorstellen waarin bijvoorbeeld politici besluiten nemen over collectieve goederen, maar dan alleen maar rekening houden met hun eigen achterban. Bij een linkse regering wordt er alleen maar rekening gehouden met het arme deel van de bevolking en bij een rechtse regering wordt er alleen maar rekening gehouden met het rijke deel van de bevolking. Dat wil dus zeggen dat in de feitelijke politiek wel de som van MB gelijk worden gemaakt aan de MK, maar de som gaat niet over alle individuen en kan dus niet tot een optimaal aanbod van collectieve goederen leiden. Dankzij Paul Samuelson weten we dat het politieke bedrijf niet tot een optimale omvang van de collectieve sector zal leiden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen