donderdag 8 augustus 2013

Mijn tweede baan (1979-1982): DNB revisited I

Op 1 mei 1979 begon ik als hoofdambtenaar bij De Nederlandsche Bank (DNB) op de afdeling Wetenschappelijk Onderzoek en Econometrie die onder leiding stond van Martin Fase. Ik had een driedelig pak gekocht, want dat DNB een formele club was met krijtpakken en een strikte hiërarchie, dat was mij vanaf het begin duidelijk. Het was eigenlijk erger dan ik het me van te voren had voorgesteld. Ik herinner me een bespreking met Kessler (1917-2002), toen lid van de directie van DNB, met een aantal ondergeschikten, waaronder Martin Fase en ikzelf. Kessler was voortdurend aan het woord. Het was niet de bedoeling dat anderen hun mond open deden, ook Martin Fase niet, die toch behoorlijk hoog was in de hiërarchie van DNB. Alleen als je aangesproken werd, mocht je wat zeggen. Op het eind van zo’n bespreking werden er geen conclusies getrokken of werkafspraken gemaakt. De lager geplaatsten in de hiërarchie moesten uit de wijze woorden van Kessler begrijpen wat hun te doen stond. En als ze het niet begrepen, dan hield hun carrière bij DNB wel zo ongeveer op. Er was bij DNB natuurlijk ook nog de vermaarde Jelle Zijlstra als president, maar hem heb ik in de tijd dat ik er werkte alleen van grote afstand mogen aanschouwen. Wel werd ons, medewerkers bij DNB, meegedeeld wanneer we de President op de verrekijk mochten aanschouwen. Thuis mochten we wel naar hem kijken, maar op het werk niet. Ik vroeg mij later vaak af hoe het toch kwam dat DNB toen geen grote blunders beging, gezien het werkklimaat. Puur geluk, weet ik nu. Als in 1979 de kredietcrisis zou zijn uitgebroken, was de bank terstond met president en al door het Frederiksplein gezakt. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen