donderdag 23 januari 2014

Adam Smith en de moraal in de economie volgens Tomas Sedlacek, V

We weten nu dat de economie ook met moraal om kan gaan, dus met vraagstukken die gaan over wat we elkaar gunnen. Keren we weer terug naar de welvaart van persoon A en B volgens de bijgaande figuur. Deze figuur zagen we eerder, maar nu zijn daar de paarse, blauwe en groene curven aan toegevoegd. Deze curven geven informatie over de ‘welvaart van het geheel’. Er ligt dus een oordeel over de verdeling tussen A en B aan deze curve ten grondslag. Dat is wat Smith in zijn Moral sentiments ook beoogde. Elk punt op de blauwe curve.geeft eenzelfde welvaart weer, maar de verdeling van de welvaart tussen A en B is steeds anders. Het punt WN, waarbij A relatief veel en B relatief weinig heeft, zagen we eerder. Dat wordt door de ‘onzichtbare hand’ van de markt bereikt als A en B met elkaar gaan handelen. Punt WN ligt op de blauwe curve. Uit de curve zien we dat als A er nog meer bij krijgt en B niet, de totale welvaart niet toeneemt. 'We' worden er niet beter van als A nog rijker wordt. Hoe verder de curve van de oorsprong af ligt, des te hoger is de welvaart. Dus: alle punten op de groene curve geven een hogere welvaart dan alle punten op de blauwe curve. Als we goed naar groene curve kijken, komen we gauw tot de conclusie dat meer welvaart dan volgens de groene curve niet bereikt kan worden. Het optimale punt is dan punt MS. In dit punt is de ongelijkheid tussen A en B kleiner dan in het punt WN dat door de markt wordt gegenereerd. Kennelijk vinden we met zijn allen dat de rijke persoon A bereid moet zijn een deel van zijn welvaart voor de arme persoon B op te geven. Moral sentiments restored.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen