donderdag 27 oktober 2016

Overconsumptie in zorgverzekeringen, II

Als een patiënt verzekerd is tegen de kosten van medische behandelingen, gaat hij/zij meer consumeren dan als de kosten zelf betaald moeten worden, zo zagen we. In het plaatje wordt er als de consument verzekerd is C geconsumeerd en zonder de verzekering de kleinere hoeveelheid qm. We vroegen ons af waarom we eigenlijk 0pmDC van het bruto welzijn OAC aftrekken, terwijl de consument die kosten niet betaalt. De reden is dat 0pmDC ‘echte’ kosten zijn. Iemand moet die betalen: als het niet de patiënt zelf is, dan zijn het anderen die de rekening betalen. In een verzekeringsmarkt is het uiteindelijk de consument zelf die betaalt, want de hogere consumptie wordt door de verzekeraar verrekend in een hogere zorgpremie. We zagen ook dat het netto welzijn pmAB – BDC lager is dan het netto welzijn als er geen verzekering is, namelijk pmAB. Dat is het gevolg van de hogere consumptie. Ook als er een verzekering is, zou het goed zijn als er qm medische behandelingen worden ‘geconsumeerd’, omdat bij dat aantal behandelingen het ‘maatschappelijke’ netto welzijn zo hoog mogelijk is. Het feitelijke aantal behandelingen is echter C. Is dan de onvermijdelijke conclusie dat verzekeringen per saldo tot verspilling leiden omdat er te veel geconsumeerd wordt? Dat ook weer niet omdat verzekeringen (per definitie) onzekerheid wegnemen en dat leidt op zich weer tot welvaartswinst. Als je deze welvaartswinst wilt behouden, maar de overconsumptie wilt beperken, moet je binnen de verzekering de consumptie beperken. Verzekeraars hebben daar instrumenten voor, namelijk eigen bijdragen, eigen risico’s of no-claim kortingen. In de Nederlandse zorgverzekeringen bestaat er een verplicht eigen risico van 385 euro, maar veel politieke partijen willen daar van af. Helpt het dan niet om de daarmee overconsumptie te beperken? Inderdaad, het eigen risico wordt in Nederland voornamelijk in het verkeerde deel van de zorg ingezet. (wordt vervolgd)

1 opmerking:

  1. Ik vind dit een geheel verkeerd uitgangspunt. Welzijnszorg word vergeleken met het kopen van een brood.
    De client wil helemaal niet ziek zijn wat hij wil is zo snel en zo goed mogelijk beter worden.

    J

    BeantwoordenVerwijderen